✿ Assalamualaikum awak! Welcome to my pinky sweet and cute blog...hee Have a pleasant day ! Have a special time ! Have a wonderful dream ! May ALLAH bless our life ! Subhanallah! Alhamdulillah! Allahuakhbar! ✿

:: ♥MySelf♥::

Labuan, Malaysia
Assalamualaikum and hye! Welcome to my blog, I work as Operation Asisstant, and i'm married! and now im pregnant ! Cant wait to see my baby !...hee and hope we can be Friend !!!♥ p/s: Smile is Sedekah ! May Allah Bless our life !
Daisypath Happy Birthday tickers

Saturday, August 18, 2012

Haih Adik,Adik


Semalam calling sama adik ku, Cain and Fiffy… macam2 laa kami borak. Aku tanya dorang puasa ka x, yang Fiffy kata puasa tapi sebenarnya nda pun.. yang Cain pula puasa tapi baru 2 hari tapi syukurlah kecil lagi dorang tu sdh pandai puasa. Nanti bila besar biasa sudah berpuasa. lepas tu, macam2 lagi aku tanya dorang, yang Fiffy kat belakang nda tau main apa cakap2 aku nda faham… mungkin loudspeaker kan bila aku tanya Cain, mulalaa dia pun menjawab… ahahaha comel..terus cain kata “ia baca buku tu…” aku sebagai seorang kakak mau laa memberi semangat kat adik ku yang masih belajar kat sekolah rendah nie, aku cakap kat dia “ en,..ajar Fiffy tu membaca, biar ia pun pandai membaca… “ terus Cain cakap, apakan di baca buku tu koyak… ahahahahaaa punyalah aku semangat bagi ceramah.. heeehhhh adik ku nie kan,…hmm lama kami bercakap2 terus aku tanyalaa adik ku si Cain, ada apa2 lagikah dia mau tanya terus dia cakap “aku mau tanya sesuatu boleh?” aku cakaplah tanyalah,.. ia tanya aku “apa maknanya, batal puasa kalau keluar air mani?...” aku pun cakap kat dia “esh, tu ko nda perlu tau dulu en…nanti saja.. “ terus dia cakap aku mau tau saja….kesian nda boleh aku bagitahu dia.. sebab belum sesuai untuk dia tahu… tahun depan aku bagitahu la dia… hmmm then, cakap2 lagi cikit… then tutup telefon, tu pun mau tutup telefon macam mau nda mau ja… sebab aku rindu sangat sudah sama dorang… selalu di rumah aku nie la pembuli dorang tu.. sekarang bila ingat balik waktu2 aku buli dorang dulu, rasa serba salah pula… uhuuuu… eheee … bukan aku buli yang sampai pukul tu ok.. aku buli dorang sampai nangis ja.. sebab kalau dorang diam, sunyi betul rumah tu… ahahahahaaa sayang adik2 ku yang comel macam aku tu J eheheh
P/s: teringat kat dialog aku sama Fiffy beberapa hari sebelum aku pulang cnie …
Fiffy : neh aku kan mandi koOlam …
Aku : nda boOleh …
Fiffy : bOoleh laaa …
Aku : nda boOleehhhhhhh (makin panjang aku punya “nda boleh” nie)
Terus dia yang bijak dan lucu nie cakap …
Fiffy : yeaahhh !!!! joOm mandi kOolam … (siap bawa abang dia, si cain lagi tu)
Geram aku tengok, tapi lawak… aku nda suruh pun, dia pegi juga mandi kolam ngan cain,.. aku and kembar yang sedang berada di dalam bilik masa tu and sedang tengok movie, sama2 ketawa dengar si bijak nie buat lawak…. Kahkahkahhhhh
Sabar ja laaa aku meng, lai, ciiiingcingggg ehehehehe
Sayangi adik2 anda, sayangi keluarga anda…
Peace, Smile always J

Thursday, August 16, 2012

Raya, Owh raya


Masih lagi di bulan Ramadhan sudah ramai yang fikir raya… buktinya, jalan sana sini dengar lagu raya.. aihhh memang yang dengar tumpang nyanyi and gembira la dengar lagu2 raya yang meriah2 tu… tapi dalam hati kecil ku, sebenarnya aku bersedih and aku tersedar yang ini puasa and raya tahun ke 3 aku nda pulang berpuasa and beraya bersama keluarga ku sendiri. Apakan daya inilah nasib orang merantau, menimba ilmu di negeri orang. Lagi2 tambang flight yang mahal tambah2 lagi berapa hari lagi mau raya nie… ada hari tu, mulalah aku sibuk cari tiket, mau juga pulang Labuan raya nanti. Semua agensi kapal terbang aku selongkar mau tengok harga murah supaya aku dapat balik. Tapi apakan daya paling murah aku dapat pun RM734. Tu belum tambah lagi kalau beli kat egen mesti dya tambah sikit duit cas. Hmmm sedih..sedih… and sedih sangat weiii… tapi ndak apa, insyaAllah tahun depan boleh berpuasa and beraya di tempat sendiri sudah.hweeeee Tiga tahun beraya di semenenjung, tiga2 tahun beraya di negeri Sembilan rumah salwa and kak Mas. Aikhhh macam lain.. kenapa aku nda beraya di lain2 negeri kan… bukan apa, memang aku mau buat camtu, beraya di negeri lain2 setiap tahun.. tapi aku nie orang sudah pelawa aku ikut lah,… tambah lagi family dya ajak. Hmmm mula2 memang segan lah raya kat rumah orang. Tapi lama2 jadi besa,… tiap2 tahun raya mau nangis nda dpat sebab rumah orang, bikin malu jax nangis depan orang. Eeeee nangis dalam hati ja la aku meng…laiii… tapi yang syoknya beraya kat tempat orang nie, walaupun tak sama dengan tempat sendiri.. aku dapat pengalaman beraya kat tempat orang… dapat tahu makanan2 baru, budaya dorang meraikan raya tu macam mana… sebagai orang melayu sama ja budaya kita kan.. ~~ kunjung mengunjung rumah terbuka hoi, jalinkan kasih sesama kita lupakan saja sengketa lamaaa hohoooohoiii hohohohohoiii hohohohohohohoiiiii ~~ ahahaha lagu favourite nie.. ko ade … aku siap nyanyi lagi hahahaaa … eeeee sedih2.. aku ingin pulang.. mama, bapa, adik, kakak, abang … I wanna balik rumah… huhuhuuuuu sedih …sedihhh sedihhhhhhh  ya Allah,.. kurniakan kami rahmat dan berkatilah kehidupan keluarga hamba … amin J SELAMAT MENGEJAR MALAM LAILATULQADAR, selamat berpuasa … tingkatkan ibadah dibulan yang mulia ini ok …. SELAMAT MENYAMBUT BULAN SYAWAL, Selamat hari raya aidilfitri, maaf zahir dan batin … peace, Smile always (walaupun mOod raya and sedih … senyum jeee ok)


buat keluarga ku, kawan-kawan ku, and all muslim .... 
Selamat Hari Raya Aidilfitri...
"Ramadhan dihayati, Syawal dirai ... "
cp ja ... ehehehe :))))) 

Saturday, August 11, 2012

Kawan baruuu ...

Sudah hampir tiga tahun aku begelar pelajar kat poli nie. Macam2 pengalaman, macam2 ragam kawan, macam2 tempat lawatan dan macam2 lagi lah yang aku dapat. yang paling dan lebih aku ingat nanti opcos la kawan kan. Dengan kawan2 yang bermacam2 ragam dan perangai nie nda mudah aku boleh lupakan. Kawan masa sekarang nie berbeza sikit dengan kawan2 lama. Bukan maksudnya yang lama tu nda ok, ok sama2 ok. Tapi, kawan yang sekarang nie kan special sikit sebab aku datang dari jauh and kehidupan ku di sini banyak dibantu oleh kawan2 ku. syukurlah Allah menemukan aku dengan kawan2 yang baik2 semuanya. Sentiasa ada waktu susah and senang. Tambah2 lagi hidup berdikari nie. Duduk rumah sewa nda dapat tinggal kamsis. Sebab telampau tua sudah mau tinggal dalam kamsis tu. Puan2 tu pun sudah bosan kali tengok muka sama tiap2 sem mohon kamsis. So aku ambil keputusan tinggal luar lah. Lagipun senang, sebab kalau tinggal kamsis, mulalah aku nangis.. sebab nda ada kawan sangat. Ada pun budak2 junior, seganlah aku mau nangis depan budak junior. Memalukan, sepatutnya sebagai senior kena bagi contoh yang baik kat adik2 supaya kuatkan semangat menjalani kehidupan nie. Ehehe bukan mau cerita pasal junior senior nie, terlari tajuk sudah ahaha hmm teringat kat first masuk kelas, I kena kejutan budaya u know… macam yang semua orang cakap lepas sekolah sambung belajar kat IPT kita akan kena kejutan budaya. I sudah kena, u? ahahah aku rasa macam “huh!huh!” aku jadi blur with the environment… tapi semuanya jadi ok, since aku jumpa my second roommate and first friends yang aku paling sayang sekali.. iaitu mieza… hmm tapi awal perkenalan kami I though dia sombong, but then bila kami jadi roommate, kami SEKEPALA.. bukan kepala kami bercantum ok, just kami boleh masuklah… aku sayang betul dia nie,.. dia yang paling faham aku masa sem 1 dulu. camana aku sebelum tdo, apa aku LIKE n apa aku DISLIKE ahahahaa tak adalah… tapi dia nie baik kat aku, Cuma aku ja yang buat jahat ngan dia.. heheh bila masuk sem 2 kami sudah mula rengang ckit, sebab dia duduk luar kat rumah sewa, aku masih duduk dalam… masa sem satu nie aku ingat lagi aku tinggal kat aras 0.. and masa first2 aku datang aku sorang ja yang ditempatkan kat aras tu tanpa masalah kesihatan.. sebab tempat tu memang dikhaskan untuk orang sakit, buktinya ada di letakkan suis yang akan menyebabkan lampu merah menyala kat dalam bilik tu… ahahah tapi like… lepas seminggu aku bersendirian datanglah dorang semua kawan2 kesayangan ku yang sangat sekepala iaitu Cykin, Wyda, Aini, Ecah, Yana, and Ema,.. ingat lagi masa bulan puasa, hari first puasa semua nda dapat balik, semua buka puasa ngan kawan2 ja la…sepatutnya aku berbuka ngan roommate aku mieza tapi kawan aku Aini ajak berbuka kat rumah abang dia kat chemor kot… aku lupa mau bgtau mieza sebab nda ada kredit kot… kesian dia belikan nasi untuk aku supaya kami dapat berbuka sama2 uhuuu tapi nda apalah,… semua sudah berlalu, aku tau dia marah tapi dia maafkan juga aku.. ehehe dia kan baik , aku ja yang jahat.. ehehe yang Ecah and Aini satu bilik kat B007, Cykin and Wyda satu bilik B008, Yana and Ema satu bilik B009, tapi kadang2 kami tidur bilik Ecah and Aini, Cykin and Wyda.. ahaha sebab kami kan saling sayang menyayangi eheheh bilik yang Cykin and Wyda nie  jadikan bilik Ecah and Aini sebagai tempat tdo and bilik dorang jadi tempat simpan pakaian ja ehehe yaka ? tapi masa pertandingan keceriaan blok, mulalah semua kemas balik bilik ahaha and berbaloi sebab blok kami menang… yeah! Masa majlis makan malam kamsis, dorang umumkan blok kami menang.. group meja kami ja yang semangat bangun and like ”yeah!” then sorang2 malu.. ahahaha tapi its ok, kami excited sangat.. ehehehe

hari berganti hari, aku pun sudah masuk sem 2, and dapat roommate baru, nama dia aina, dia nie pun aku sayang sangat.. sebab……. aku sayang laa.. ahahah aku ingat lagi bila pegii masjid, masa ustaz tengah beceramah kat depan aku sibuk garu tangan dia, supaya dia tak mengantuk ehehehe aku rasa lawak juga sebab orang sibuk dengar ceramah and ambil nota ckit2 aku pi garu tangan orang pula ahaha ….tapi itu yang buat aku ingat kat dia, and kalau dengar lagu “pray by JB” aku mesti teringat kat dia.. sebab hp dya kalau ada orang kol mesti bunyi itu…

hmmm sem 3 aku tinggal rumah sewa, sebab bukan aku nda mau tinggal kamsis, Cuma puan2 tu nda terima budak senior tinggal kat kamsis tu lagi kot… tapi nda apa aku sudah tinggal luar nie means I have to BERDIKARI lahhh kan.. kat cnie la aku kenal budak2 rumah yang aku still tinggal ngan dorang sekarang… kak Desni, Ika, Ctah, Aishah, Shira and housemate and classmate aku Emy… aku nda suka tinggal kat luar awal2 sebab aku nda biasa… tinggal luar nda sama macam tinggal kat kamsis. Cabarannya lagi banyak dan kena pandai bawa diri (cehh) . mula2 tinggal ngan dorang malu2,… sebab nda kenal lagi kan… baru mau berkenalan… tapi bila sudah sem 5 nie… tinggal ngan dorang baru aku tau and kenal dorang… ehehehe semua baik2… and kadang2 tu lawak… boleh sakit perut kalau berkumpul ramai2 and ketawa ngan dorang.. eheheeh habis nda kan mau nangis ja kan… teringat kata2 kawan ku amin, dia kata “Friendship is the best medicine for a lonely person … “ bermakna kata2 tu pada aku,. That’s why aku nda lagi bersendirian.. sentiasa ada kawan disamping ku…. budak kelas yang dari mula belajar bersama… Aqidah, Yana, Fatin, Nieda, Ratna, Trah, Atie, Ros, Picit, Tia, Kety, Kogi, Emy, Azi, and budak2 lelaki kelas.. walaupun kadang tu budak lelaki nie menyakitkan hati and menyakitkan hati … tapi dorang nie baik… sebenarnya ramai lagi kawan2 ku, tapi kalau aku tulis semua di sini, habislah 3 hari baru habis membaca ! aahahhaa hmm semua kawan2 ku baik2 cuma aku ja yang nda. As a friend aku sayang kamu semua sangat- sangaaaaattttttt. Mudah-mudahan persahabatan kita berkekalan  walaupun kita kurang rapat… tapi harap2  lepas kita sudah habis belajar, kita still contact ok.. kalau ada yang mau bertunang ka, khawin ka jemput2 laaaa ahahah :P  sayang korang !!! 

Masa Majlis Hari Raya JTMK sem 1 ...

Majlis Hari Raya Sem 3 ...

Treasure Hunt sem 2 ... (kot)

Senam Seni @ Kampus B ...

Shooting MV nieqidsyayan (Projek DM) .. 
:P
gambar ngan budak rumah xada .. hmmm 
peace, Smile always J








Tuesday, August 7, 2012

Sukar=keputusan

Being a student are the most tired things but a wonderful time. Sebab apa… bila sudah dewasa nanti, sudah kerja mulalah merungut mau belajar balik la, rindu itulah inilah… so nikmati masa remaja nie… tapi bukan dengan enjoy yang teda faedah tapi enjoy yang bagi faedah contohnya macam belajar tu kan, enjoy la masa tu memanglah kadang tu boring tapi kalu kita setkan minda kita yang what’s the lecturer learn are so bored and you dislike the course memnag don’t know what to say lahhh.. hmmm sebenarnya aku bukan mau cakap fasal tu, macamlah aku nda pernah tdo dalam kelas sebab boring and nantuk… eheheheee aku mau crita fasal “sukar membuat pilihan” . dalam hidup nie macam2 benda yang kita mau buat kena buat pilihan dulukan sebelum buat . ndakan la terus2 kita pilih ya nda? Aku sebenarnya baru tersedar dengan diriku yang nda bebas memilih. Nda bebas memilih ahli kumpulan ku untuk apa2 kerja yang lecturer bagi. Aku bukannya nda suka dengan “geng2” yang aku dapat selam nie yang jadi group ngn aku. Cuma aku cuba  bentuk 1 kumpulan baru yang aku nda pernah berkerja dengan dorang and dorang tau to do work. Bukan senang lenang ja. That’s why la aku inginkan hak memilih kumpulan kalau buat apa2 kerja. Lagi2 sem2 last nie. Mulalah banyak projek mau kena buat. Opcoslah kita mau pilih orang yang bagus2 kan manada orang mau pilih orang yang nda reti buat keja. Buat semak ja nama dy ada sekali padahal nda buat keja pun kan. Hmmm nda boleh buat apa sebab mau pilih orang pun dy sudah diambil orang husshhhh dahsyat penangan kebijaksanaan dy tu,. Aaahhaaaa iya2 ja.. xadalah aku bersyukur dapat group yang sekarang nie hopefully kita sentiasa bekerjasama ya. Eventhough kita gaduh2 tu kan memaniskan /menambah perisa dalam persahabatan kita… weiiii :P:P:P ngekk …. Semoga projek kita Berjaya weiii bukan senang buat projek 5-45 juta nie ahahahahaa  dua tiga kali proposal kena tolak … ehehehe hmmm Good Luck semua in Your Life ! peace, Smile always ya J



Sunday, August 5, 2012

PenGalaman Hidup

Alhamdulillah sudah tahun ketiga belajar kat PUO nie. Mudah-mudahan semuanya lulus dengan cemerlang ya… aminnn…. J teringat pula masa first2 masuk sini segala-galanya aku urus sendiri dan segala-galanya rasa macam susah sangat. Kadang2 terasa macam putus asa tapi sebabkan permohonan UPU aku nda buat aku kena uruskan juga kemasukan ke poli nie. ,masa nie aku ingat lagi aku kena cari balik sijil ku masa merentas desa peringkat kebangsaan kat perlis masa tahun 2006 dulu. Memanglah senang mau cari kalau orang yang pegang sijil tu masih ada. Aku cuba contact coach2 and cikgu2 yang berkenaan sampailah seorang cikgu tu bagitahu yang pemegang sijil kami tu sudah “tiada”. Aku rasa sedih sangat. Aku terfikir juga, kenapa poli nie mau sangat akuu punya sijil tu. Penting sangatkah. Atau dorang sengaja nda mau terima aku ke poli dorg… tapi itu semua aku ketepikan, itu semua Cuma anggapan buruk ku saja, apa yang aku tanamkan dalam hati ku masa tu Allah mahu aku berusaha kalau aku betul2 mau belajar kat poli nie. Dan dlam masa yang sama, aku juga rasa pelik and marah kat kembar ku sebab aku ingat dia yang daftar permohonan poli ku nie. Dia pun iya2 kan ja . kesian dia. Rupanya baru aku ingat yang sebanarnya aku sendiri yang apply masa kat PLKN dulu. Aku ngn kawan ku sebenarnya apply politeknik tu bukan niat mau masuk poli. Kami nda suka pun ngn poli. Tapi sekarang di politeknik la tempat aku menimba ilmu. Berbalik kepada cerita sijil tu, cikgu ku tu suruh lah aku pegi ke sekolah cikgu yang tiada sudah tu. Then Tanya staf kat sana dorang cakap dorang susah mau cari sebab lama sudah kan masa nie tahun 2010 sijil tu pla tahun 2006. Memang susah lah mau cari balik. Akhirnya aku mula putus asa. Aku mau balik rumah lepas tu tapi kawan2 bawa pegi UK aku ikut ja la… dorang pegi la urus apa benda ntah aku ikut ja… lepas tu aku teringat mau minta tlong jabatan sukan urus sijil tu mana tau ada. Tapi jawapan dorang sama juga susah mau cari. Aku nie jenis mudah mengalirkan air mata. Mulalah aku mau nangis. Tapi encik tu kata dia boleh buatkan. Bersyukur sangat aku time tu. Dia mintala semua maklumat berkaitan untuk buat sijil tu. Then beberapa hari kemudian aku dpat la sijil tu. Aku pun hantarla pegi PUO. Tapi dorang lambat hantar surat yang perlu di siapkan n perlu untuk pendaftaran. Akhirnya aku berserah saja pada Allah. Kalau ada dia hantar surat tu Alhamdulillah… tapi kalau teda aku terima ja segala perjalanan hidup ku lepas tu. Tapi masa hari aku balik kampung (hari rabu).. kawan ku bgtau kat aku ada sudah surat tu. Bersyukur sangat2… sekarang tinggal bayar yuran ja lagi. Masalahnya pula, masa aku mau bayar yuran tu bank sudah tutup… aku nangis sangat2.. ari isnin tu aku sudah kena terbang pegi poli. Masa nie pun aku rasa banyak ujian yang Allah berikan pada ku. bapa ku yang hantar aku pegi poli. Pagi tu, ckit lagi kami terlepas kapal terbang. Sampai2 semua sudah naik. Nasib sempat. Dalam flight aku jumpa seorang kawan lelaki yang sama dapat belajar kt PUO dengan aku. Sama2 la kami pegi, n sampai kat airport KLIA, kami naik ntah apa nama tu LRT ka monorail ka pegi KL sentral. Sampai sana lbih krang 2 jam kami tunggu kawan bapa untuk ke bukit jalil punya stesen bas sebab mau naik bas pegi perak. Masa nie kami nda tau sangat perjalanannya. Selalu pegi semenanjung pun ikut rombongan skolah or negeri. Kali nie kena berdikari sendiri. Sampai kat stesen bas tu kami makan dulu. Then naik bas la kami, waktu naik bas tu bapa ku tanya orang yang bawa bas tu samada bas tu pegi puo ka? Tapi bas tu bgtau yang bas tu pegi Kampar. Puo kat ipoh. Kami mau turun masa tu nda boleh sudah sebab salah bas sudah kami, klau turun burn la tiket. Kena beli baru. Tapi kami ikut ja bas tu sebab pacik tu kata ada bas pegi ipoh d sana nanti. Sampai Kampar ada sorang kak tu tolong kami, dia tunjukkan tempat bas pegi ipoh tu. Naik lagi bas pegi ipoh n sampai ipoh naik teksi pegi kamsis puo. Ingat lagi pacik tu charge rm13. Sepatutnya rm12. Masa tu aku rasa kira murah sudah harganya tapi sekarang aku sudah tahu harga sepatutnya. Pandai dia tipu orang jauh. Tapi nda apa yang penting kami sudah sampai. Sampai kat kamsis hampir jam 7 ka jam 7 camtu la… mendaftar bilik. Susah lagi cari bilik. Kesian bapa ku masa tu. Dia pegi tinggal hotel semalam. Malam tu juga pegi mendaftar kat kampus A. masa mau pegi kampus A tu, aku tengok masa tu bapa ku masih lagi ada kat stesen bas. Sedih aku tengok bapa ku. kesian dia susah2 hantar aku jauh2. Aku lambai bapa ku dari jauh. Selagi dia nda balas lambaian ku aku nda berhenti melambai tapi akhirnya aku terpaksa jua berhenti melambai sebab kena melintas jalan. Lepas melintas jalan tu aku liat bapa ku jalan kaki nda tau pegi mana. Aku rasa macam mau nangis juga di situ. Rasa macam mau kejar bapa ku n ikut dia pegi mana ja bapa mau pegi. Tapi aku kuatkan hati. Aku nangis dalam hati ja. Sudahlah aku teda kawan masa tu. Aku nda la peramah sangat mau memulakan perbualan. Hmmm aku terima ja apa yang berlaku. Aku nekad masa tu aku datang cnie bukan mau enjoy or buat apa2 yang nda berfaedah. Aku tanamkan tekad dalam hati ku aku kena belajar bagus2 n jadi seorang yang Berjaya satu hari nanti. insyaAllah aku nda akan sia-saiakan pengorbanan mama and bapa ku. banyak sudah aku susahkan dorang, bukan ja mama and bapa ku, kakak and abang ku pun jua… sebab aku ja dorang banyak susah. Di tambah lagi setiap raya aku nda balik rumah menambah kesedihan dorang. Hmmm nie sekarang mau raya sudah aku nda balik Labuan pun nie. Beraya di negeri orang ja aku. Hmmm semoga aku(kita) lebih kuat semangat menjalani hidup lepas nie, jangan mudah putus asa… mesti semua sudah tahu setiap yang berlaku itu pasti ada Hikmahnya, and semoga Allah merahmati and memberkati hidup kita semua… aminnn J peace, Smile always :P

nie gambar bilik kat asrama B006, masa awal2 masuk poli dulu... sedih nie teda kawan lagi.. beberapa hari lepas tu baru ada kawan sebilik... seidh.. sedih.. sedih..... ;( weekkkkqqqq



Sayang kamurang


Kawan…..
jangan mudah kau lupakan tentang kita,..
Apa ertinya persahabatan yang kita jalin bertahun lamanya….
jika cerita persahabatan kita ada hujungnya?
Aku ingin setiap saat yang kita jalani bersama sentiasa kau ingati …
Walau kau sudah punya ramai teman baru …
Aku juga punya ramai teman baru ,..
Tapi aku tidak akan pernah melupakan kamu …
Ini janji ku .. J
:::::::::::::::::::::::Tetiba Teringat Kisah Cerita Nie::::::::::::::::::::::::::
Aku ingat lagi kita pergi satu pertandingan lakonan di conventional hall kat UK, aku ingat lagi satu cerita yang bertajuk “Promise is a Promise” . I hope kita punya persahabatan kekal selamanya… tidak kisahlah kau or aku sudah berubah. Itu bukan penghalang kita bersahabat macam dulu2… uhuuu rindu betul aku sama kamu semua tau. Kita sentiasa berenam sampai cikgu2 n kawan2 gelar kita enam jahanam, nasib dorang just begurau eheee tapi kita bukan enam jahanam kita kan Peace Qistina… macam2 kita mau buat untuk group kita. Mau buat baju la… pink la hitam la… last2 nda jadi jua… uhuuu sedih tapi lawak.. sebab beria-ia mau buat nda jua ada sampai sekarang. Sama jua macam baju kelas PM. Nda jua jadi kena buat. Sedih nie nda ada some “THINGS” utk kelas PM n group kita. Tapi yang ada/tinggal cuma ingatan/kenangan bersama kita semua. Hmmm walaupun sekarang nie ramai sudah kawan2 yang nda lagi contact macam dulu2. Mau bawa jalan pun payah tapi, aku still mengingati kamu tau. Kalau boleh jangan lupa janji kita mau jumpa lagi buat reunion lepas 5 tahun kan? Maknanya time umur kita 23 la kan? Em, mesti ada yang sudah khawin kan… ada yang sudah ada anak. Ada yang kerja di luar Negara kan3… bestnya kamu.. ehehehe hmm mudah-mudahan kita sentiasa bersahabat selamanya.. sayang kamurang sgt2 ow ! J  peace, Smile always :P

Our Picture Together-getherrrr kannn .... hak ah






Saturday, August 4, 2012

mengemaskini beloggg

lama nda update nie blog... sekali kawan sudah tolong tukar and menyerikan blog nie.. mula la aku pun mau lagi menyerikannya sendiri.. terima kasih la kat ika rajin dya tlong kasi cantik belog aku nie.. klau nda macam sarang labah2 la jawab nya.. ahaha tapi, baru keja dya cantik kan aku nda bleh tengok blog2 lain yang comel2 tu, aku pun ikut la edit2 juga... nie la jadi nya sekarang nie... cantik x, cantik x,.... ehehehe hmmm klau kamu ada blog edit la cantik2 juga.. lepas tu mari cnie aku jadi follower kamu... :P  ahahaa merapu sudah ... sebab excited tgk blog aku sudah lawa .... yeppiiiii weeekkkkqqqqq :P